Annie
Maak tweedehands je eerste keus
- Let op: door stakingen bij BPost in België kan je pakketje later komen.
- 30 dagen retourgarantie
- Gratis verzending vanaf 4 boeken of 40 euro
- Krijg van 21 tot en met 29 juni 10%, 15% of 25% korting per stapel.
- Van 21 tot en met 29 juni 4=3 actie op alles.
20% korting
Stapelweken 2=10% 3-4=15% 5+=25%
4,75 3,80
% Oude prijs Normale prijs: € 8,45 (55.03% bespaard)
ISBN
9789023439745
Bindwijze
Hardcover
Taal
Nederlands
Auteur
Uitgeverij
Bezige Bij b.v., Uitgeverij De
Jaar van uitgifte
2000
Aantal pagina's
61
Waar gaat het over?
oud
Ze richt zich op
blauw overwaasde ogen
kijken me aan.
Ogen die niet veel meer zien
maar naar ik vrees
gedachten kunnen lezen.
Mijn gedachten waarover ik me schaam.
Samen zijn we oud
maar houden geen gelijke tred.
Haar krachteloos stijve poten
presteren niet meer
dan een blokje rond.
Ik ga haar voor
wachtend op winderige hoeken.
Als gast is ze nergens
meer welkom
sinds ze haar darmen weerloos ontlast.
Dan komen de gedachten
Die ze niet mag lezen.
Ik streel haar kop
Zuchtend legt ze zich
weer aan mijn voeten.
Annie van Kooten-Snaauw
1910-1999
'Een liefdevolle eerbetoon aan een moeder is bijna niet mogelijk.' - Ingrid Hoogervorst, De Telegraaf
'Kees van Kooten heeft een prachtig boekje over oud zijn en sterven geschreven, een verhaal dat nergens larmoyant wordt en steeds herkenbaar is.' - Algemeen Dagblad
'Kees van Kooten treft de goede toon, net als in 'Levensnevel', door de kleine zinnetjes die het verhaal over de liefde van een zoon voor zijn moeder die letterlijk geen vlieg kwaad doet, in een lijstje zetten.' - Arjan Peeters, de Volkskrant
'Net als in 'Koot graaft zich autobio' is Van kooten erin geslaagd om met een handvol woorden een zaak van leven en dood even humoristisch als gevoelig te behandelen.' - Pieter Steinz, NRC Handelsblad
'Van een stilmakende schoonheid. Een zorgvuldig gestileerde afscheidsgroet van een zoon aan zijn moeder.' - De Limburger
Ze richt zich op
blauw overwaasde ogen
kijken me aan.
Ogen die niet veel meer zien
maar naar ik vrees
gedachten kunnen lezen.
Mijn gedachten waarover ik me schaam.
Samen zijn we oud
maar houden geen gelijke tred.
Haar krachteloos stijve poten
presteren niet meer
dan een blokje rond.
Ik ga haar voor
wachtend op winderige hoeken.
Als gast is ze nergens
meer welkom
sinds ze haar darmen weerloos ontlast.
Dan komen de gedachten
Die ze niet mag lezen.
Ik streel haar kop
Zuchtend legt ze zich
weer aan mijn voeten.
Annie van Kooten-Snaauw
1910-1999
'Een liefdevolle eerbetoon aan een moeder is bijna niet mogelijk.' - Ingrid Hoogervorst, De Telegraaf
'Kees van Kooten heeft een prachtig boekje over oud zijn en sterven geschreven, een verhaal dat nergens larmoyant wordt en steeds herkenbaar is.' - Algemeen Dagblad
'Kees van Kooten treft de goede toon, net als in 'Levensnevel', door de kleine zinnetjes die het verhaal over de liefde van een zoon voor zijn moeder die letterlijk geen vlieg kwaad doet, in een lijstje zetten.' - Arjan Peeters, de Volkskrant
'Net als in 'Koot graaft zich autobio' is Van kooten erin geslaagd om met een handvol woorden een zaak van leven en dood even humoristisch als gevoelig te behandelen.' - Pieter Steinz, NRC Handelsblad
'Van een stilmakende schoonheid. Een zorgvuldig gestileerde afscheidsgroet van een zoon aan zijn moeder.' - De Limburger
Lees verder
Spijtig genoeg zijn er geen recensies over dit boek
