Het gouden zoutvat

Het gouden zoutvat dat in 1540 door de Florentijnse kunstenaar Cellini voor de Franse koning werd gemaakt, is een beroemd pronkstuk uit de schatkamer van de renaissance. Maar dat dezelfde kunstenaar ook de kanonnier van de Engelenburcht was, die tijdens het beleg van Rome (1527) de prins van Oranje met een welgemikt schot schroot uitschakelde, is veel minder bekend. Cellini's gewelddadige rol in de geschiedenis van het Oranjehuis vormt een van de historische onderwerpen van deze bundel. Het zijn steeds locaties, kunstvoorwerpen, literatuur of muziek die Thera Coppens iets over het leven van mensen uit het verleden aanreiken. Zo stuit zij in het kerkje bij Slot Zuylen op het graf van Ledcii1wrg, de verzwegen voorvader van Belle van Zitylen. De balzaal op het Binnenhof roept herinneringen op aan de snikkende Willern V, die hier in 1795 afscheid nam. De zeewind bij' een nostalgische villa op de duinrand van Domburg voert gedichten aan van Elisabeth von Wied ofwel Carmen Sylva. De zang van de gebraden zwaan uit de Carmina Burana brengt de auteur in verband met een schilderij' naar Jeroen Boscli. Het begrafenislied van de laatste Duitse keizer Wilhelm II in Doorn brengt haar bij tekstdichteres Louisc Henriëtte i,an Oranje, die als keurvorstin van Brandenburg een stuk Hollandse cultuur naar Berlijn bracht. En Piet Heins verovering van de Zilvervloot blijkt samen te hangen met het verdriet van Elizabeth Stuart de Haagse Winterkoningin...............