Verdwenen Rotterdamse nooddorpen

Het ‘Drentse Dorp’ werd nog van hout opgetrokken, daarna werd het puin van de binnenstad gebruikt. Aanvankelijk was de verwachting dat de noodcomplexen maar beperkt dienst zouden doen. Die voorspelling kwam alleen voor het Drentse Dorp uit. Na nauwelijks vijf jaar werd het complex, waar door armoede, honger en kou mensonterende toestanden heersten, ontruimd en gesloopt. Het Brabantse, Gelderse en Utrechtse Dorp hebben tot in de jaren zestig van de vorige eeuw dienstgedaan. Mede hierdoor ontstond in deze ‘dorpen’ een eigen cultuur en ook een rijk verenigingsleven. Rein Wolters tekende het relaas van onder anderen Henk den Boer (Gelderse Dorp), Henk Knijpinga (Brabantse Dorp) en van bokser Leen Jansen, over het wonen en leven in de nooddorpen op. Rein Wolters, bekend als journalist en schrijver van historische boeken over Rotterdam, vertelt over deze geschiedenis van de nooddorpen, hoe ze ontstonden, tientallen jaren werden gebruikt en weer plaats moesten maken voor stadsuitbreiding, nieuwbouw en de aanleg van wegen. Het ‘Drentse Dorp’ werd nog van hout opgetrokken, daarna werd het puin van de binnenstad gebruikt. Aanvankelijk was de verwachting dat de noodcomplexen maar beperkt dienst zouden doen. Die voorspelling kwam alleen voor het Drentse Dorp uit. Na nauwelijks vijf jaar werd het complex, waar door armoede, honger en kou mensonterende toestanden heersten, ontruimd en gesloopt. Het Brabantse, Gelderse en Utrechtse Dorp hebben tot in de jaren zestig van de vorige eeuw dienstgedaan. Mede hierdoor ontstond in deze ‘dorpen’ een eigen cultuur en ook een rijk verenigingsleven.