Het permanent diaconaat op zoek naar zichzelf

Hoeveel mensen zouden kunnen antwoorden op de vraag wat een diaken is? Wellicht niet zoveel, behalve zij die een diaken in hun omgeving kennen. Maar zelfs dan is het niet eenvoudig het diakenambt te “definiëren”. De diaken krijgt meer dan eens de vraag, wat hij op pastoraal en liturgisch gebied “mag” doen in vergelijking met de priester. Hij wordt dus steeds in functie van de priester gedefinieerd, terwijl het toch om een geheel eigen ambt gaat. Het is ook binnen de Kerk niet steeds duidelijk wat de eigenlijke plaats en betekenis is van het permanent diaconaat. Wellicht is het een beetje overdreven om te spreken van een identiteitscrisis, maar niettemin is er nog veel verheldering nodig op het vlak van het gewijde diaconaat: wie is de diaken, wat is zijn roeping en hoe kan hij kerkelijke taken vanuit deze specifieke roeping vervullen? Centraal staat hierin de vraag, wat de dienst, die reeds door de benaming van dit ambt centraal staat, precies betekent. Hoe kan de Kerk door dit ambt in haar dienstbaarheid groeien? En wat kan deze dienst aan de mens van vandaag bieden?